Peygamberimiz nasıl bir dedeydi kısa bilgi

0

Hz. Muhammed’in (s.a.v.) torunları, onun gibi bir dedeleri olduğu için çok şanslıydı. Çünkü dedeleri kendileriyle oynar, şakalaşır ve onlarla bir baba sıcaklığıyla ilgilenirdi. Peygamberimiz, torunları dünyaya geldiğinde kulaklarına ezan okumuş, onlar için kurban kesmiş ve zamanının önemli bir kısmını onlarla birlikte geçirmeye özen göstermiştir. Örneğin Peygamberimiz, kızı Hz. Zeynep’in (r.a.) kızı Ümame’yi çok severdi. Namaz kılarken Ümame gelip Peygamberimizin sırtına çıkardı. Torununun yaptıklarına kızmaz ve
namazını kılmaya devam ederdi. Sevgili Peygamberimiz torunlarına karşı o kadar sıcak davranırdı ki torunları dedeleriyle birlikte olmaktan ve onunla oynamaktan çok keyif alırdı. Zaman zaman da torunları Hz. Hasan (r.a.) ve Hz. Hüseyin’i (r.a.) sırtına bindirip gezdirirdi.

Bir gün Peygamberimize, kız torunu olan Ümame’nin çok hasta olduğu bildirilmişti. Bunun üzerine derhal kızı Hz. Zeynep’in (r.a.) evine giderek Ümame’yi kucağına alıp sarıldı. Kısa bir süre sonra torunu kucağında can verdiği zaman Peygamberimizin gözünden yaşlar süzülmeye başladı. Kendisine “Sen de mi ağlıyorsun Ey Allah’ın Resulü?” diye sorulduğunda; “Bu gözyaşları, Allah’ın insanların gönüllerine koyduğu merhamettir. Göz ağlar, kalp üzülür. Biz ise sadece Rabb’imizin razı olacağı sözü söyleriz.” (Buharî, Cenâiz, 43) diye cevap vermiştir.

Bir defasında Hz. Hüseyin (r.a.) arkadaşları ile oynarken Peygamberimiz ona rast geldi ve onu yanına çağırdı. Ancak Hz. Hüseyin (r.a.) gelmedi. Peygamberimiz onun yanına gitmek istediği zaman da Hz. Hüseyin (r.a.) kaçmaya başladı. Peygamberimiz gülerek peşinden koşup onu yakaladı. Onunla bir müddet oynadıktan sonra yanından ayrıldı.1

Hz. Muhammed’in (s.a.v.) çocukları ve torunlarıyla yakından ilgilenmesi, cahiliye âdetlerinin etkisinden kurtulamamış bazı insanların tuhafına gidiyordu. Örneğin, Peygamberimizin bir gün Hz. Hasan’ı (r.a.) öptüğünü gören biri ona: “Benim on çocuğum var ama daha hiçbirini öpmedim.” deyince Peygamberimiz de ona, “Merhamet etmeyene merhamet edilmez.” (Müslim, Fedâil, 65.) diye karşılık vermiştir. Peygamberimiz, torunları dışında başka çocukları da sever, onlarla şakalaşır ve oyun oynardı. Örneğin, amcası Hz. Abbas’ın (r.a.) çocukları Abdullah, Ubeydullah ve Kesir’i yan yana dizer ve sonra da karşılarına geçerek “Kim yanıma daha önce gelirse ona şunu şunu vereceğim!” derdi. Onlar da koşarak gelir, Peygamberimizin sırtına tırmanır ve göğsünün üzerine çıkarlardı. Peygamberimiz de onları öpüp bağrına basardı.  Çocuklar Peygamberimize doğru koşarlar ve ona sarılırlardı. Peygamberimiz de onları kucaklar ve sarılıp öperdi.

Paylaş

Yorumlar