İnsanlığın Varoluşu ve İlk İnsanlar

0

İNSANIN MENŞEİ:

Yeryüzünde ilk insan Hz. Adem ve Hz. Havva’dır. Allah Azze ve celle Hz. adem’i topraktan yaratmış, yaratılışını Telif hakkı olan materyal tamamladıktan sonra, ona ruhundan üflemiştir. Adem (a.s) canlanınca da, Allah Azze ve celle’nin emriyle bütün melekler ona saygı secdesi yapmıştır. Ancak iblis, yaratılış ve yetenek bakımından dem’den üstün olduğunu düşünerek gurura kapılmış ve secde etmemiş, bu yüzden de ilâhî rahmetten kovulmuştur.[1]

Allah Azze ve celle dem’i yarattıktan sonra Hz. Havva’yı da onun eğe veya başka bir görüşe göre kaburga kemiğinden yaratmıştır. Kur’an-ı Kerim’de; “Sizi bir tek nefisten yaratan ve gönlünün huzura kavu acağı e ini de ondan vareden Allah’tır” [2] buyurulur. Resul-i Ekrem Efendimiz (s.a.v) şöyle buyurmuştur: “Kadınlara iyilikle muamele edin, zira kadın kaburga kemiğinden yaratılmıştır. Bu kemiğin en eğri kısmı üst tarafıdır. Onu düzeltmeye çalışırsan kırarsın, kendi haline bırakırsan devamlı eğri kalır.” [3]
Cennete yerleştirilen bu ilk iki insana yüce yaratıcı bir ağacın meyvesini yemeyi yasakladı. Kıskançlık içinde bulunan şeytan bir yolunu bularak onlara fısıltı ile yaklaştı ve şöyle dedi: “Rabbiniz size bu ağacı, ba ka bir ey için değil ancak iki melek olacağınız, yahut ölümden kurtulup ebedî olarak kalıcılardan bulunacağınız için yasak etti.” [34] Onlar,

Şeytanın kendilerine iyilik yapmak istediğini sanarak yasak ağaçtan yediler ve yüce Allah’ın gazabını üzerlerine çektiler. Allah Azze ve celle onlara dua kelimeleri öğretti. İki insan Cenab-ı Allah’a ilk dualarını şöyle yaptılar:

الخاسر ين . ربنا ظلمنا انفسنا وإن لم تغفر لنا وتز ما نگو تن من

“Ey Rabbimiz, kendimize yazık ettik. Eğer bizi bağı lamaz ve bizi esirgemezsen herhalde en büyük zarara uğrayanlardan olacağız.” [5]

Hz. Âdem’le Havva’nın (aleyhisselamın) duası kabul edildi, ancak cennet hayatı yerine önce dünyada çileli bir imtihan devresi geçirdikten ve ahiret günü sıkı bir hesap denetiminden geçtikten sonra cennete girebilmek üzere dünyaya indirildiler. [6] Böylece yeryüzünde Adem ile Havva ve onların doğacak nesilleriyle çoğalan beșer hayatı başlamış oldu. Artık ilk yaratmadaki gibi topraktan yaretmek yerine; doğum ile çoğalma devam etti. Diğer canlılarda ve bitkilerde ise doğum yanında bölünme, aşılanma ve tozlaşma gibi yollarla üreme sağlandı.

Kur’ân-ı Kerim’de, çocuğun anne karnındaki oluşumu şöyle açıklanır: “Yemin olsun ki, Biz insanı, süzülmü özlü balçıktan yarattık. Sonra onu bir sperm damlası hâlinde sağlam bir yere yerle tirdik. (Sonra kadının yumurta hücresiyle birle en spermden) bir kan pıhtısı yaptık, kan pıhtısını bir parça et yaptık, o bir parça etten kemikler yarattık; sonra kemiklere et giydirdik. Sonra ondan bamba ka bir varlık meydana getirdik. Yaratıcıların en güzeli olan Allah’ın anı ne yücedir!” [7]

Dipnotlar:

[1] bk. Sâd, 38/71-76; A’raf, 7/12; Hıcr, 15/29; es-Secde, 32/8-9

[2] A’raf, 7/189; bk.Nisâ, 4/1

[3] Buhârî, Enbiya, 1

[4] A’raf, 7/20

[5] A’raf, 7/23

[6] bk. Tâhâ, 20/122-123; A’raf, 7/24

[7] Mü’minûn, 23/12-14

Paylaş

Yorumlar