Hz Peygamber’in Annesinin Babasının Soyu ve Ailesinin İsimleri

0

Hz. Peygamberin (sav)’in hem anne hem baba tarafının nesebidir.   Neseb nedir ? yakınlık anlamında kullanılır.  Bu  manası  da, baba ve ana cihetinden oluşan ortalık ve yakınlığa ne- sep demektir.  diye tarif edilir.  Nesep genellikle baba tarafından oluşan yakınlık için kullanılmaktadır.

 Hz. Peygamberin Baba yönünden nesebi söyledir: Muhammed b. Abdullah, b. Abdul muttalib b. Haşim b. Abdimenaf b. Kusay b. Kilab b. Mürre b. Kab b. Lüey b. Gâlib b. Fehr b. Mâlik b. Nâdir b. Nizar b. Maddi b. Adnan. Ondan sonra Hz. Adem’e doğru ulaştıran doĞru bir yol yoktur. Yalnız şunu bilmemiz lazımdır ki: Adnan nesebi İbrahim el-Halil oğlu Hz. İs mâil’e dayanır.

 Hz. Peygamberin Anne yönünden nesebi ise şöyledir: Muhammed b. Amine b. Vehb b. Abdi Menâf b. Zühre b. Kilâb (demin adı geçen zâttır) Hz. Amine ile Hz. Peygamber (S.A.V.) O’nda birleşirler.

Hz Peygamberin (sav’in  çocukları; Kızları dörttür; Zeyneb, Rukiyye, Ümmü Külsüm ve Fàtimate’z-Zehra’dır.

Hz. Peygamberin erkek çocukları ise üçtür : Kasım, Abdullah (Tayyib ve Tahir lakabıyle de meşhurdur) ve İbrahim’dir. Hepsi de Hz. Hadice’den doğmadırlar yalnız İbrâhim, Kıbti olan Mariyye’den doğmadır.

Hz. Peygamber (S.A.V.)’in dayıları üç, teyzeleri ikidir. 

 Hz. Peygamber (S.A.V.) ‘in dayıları Esved Umeyr ve Abdu Yegusa’dır Bunda şübhe yoktur. Teyzeleri ise Fureysa ile Fâtiha’dır. Hepsi de bisetten önce ölmüşlerdir.

 Hz. Peygamber (S.A.V.) ‘in zevceleri ise, onbir tânedir. Bunlar; Huveylid kızı Hatice, Ebû Bekir kızı Aişe, Ömer kızı Hafsa, Ebu Umeyye kızı Ümmü Seleme, Ebû Süfyan kızı Ümmü Habibe, Zemà kızı Seyde, Cahş kızı Zeyneb, Huzeyme kızı Zeyneb (ki bununla Hadice, Peygamber (S.A.V.) henüz hayatta iken vefat etmişlerdi), Haris kızı Meymune Haris kızı Cüveyriyye ve Huyeyy kızı Safiyye’dir.

 Hz. Peygamber (S.A.V.)’in amcaları oniki kişidir. Bunlar : El-Haris, Ebû Tálib, Zübeyr, Hamza, Ebû Leheb, El-Gaydak, El-Mukavvem, Dırár, El-Abbas, Küsem Abdulkâbe ve Hacel’dir.

Hz.  Peygamberin Halaları ise altıdır. Bunlar; Âtike, Ümeyye, El-Beydā, Berre, Safiy’ye ve Ervâ’dır.

Paylaş

Yorumlar